مؤمنان مىبينيم كه قبل از فتح ، جان خويش را در طبق اخلاص گذاشت وبا دشمنان به قتال وجهاد پرداخت وبه خيل نخستين شهداى اسلام پيوست ؛ قتال وشهادتي كه به مُثله وقطعه قطعه شدن اعضاى بدنش منجر شد وعلفهاى بيابان بر پيكر خونينش كفن گرديد . وآيات متعدد ديگرى كه حمزه ، سيدالشهدا عليه السلام ، مصداق روشن ونمودار بارزى از اين آيات است . در قرآن كريم ، آيات متعدّدِ ديگرى نيز وجود دارد كه طبق نظريهء مفسران ومحدثان وبر أساس مضمون روايات از ائمهء هدى عليهم السلام ، به‌خصوص دربارهء حضرت حمزه نازل ويا دربارهء أو تأويل شده است وخداوند سبحان در اين سند آسمانى واز طريق وحى بر ايمان وپايدارى أو در دفاع از اسلام ، مهر تأييد زده واستقبال أو از شهادت در راه خدا را ستوده است كه در اين زمينه به نقل شش آية بسنده مىكنيم : 1 - هذانِ خَصْمانِ اخْتَصَمُوا فِي رَبِّهِمْ فَالَّذِينَ كَفَرُوا قُطِّعَتْ لَهُمْ ثِيابٌ مِنْ نارٍ يُصَبُّ مِنْ فَوْقِ رُؤُسِهِمُ الْحَمِيمُ « 1 » « اينان دو گروهند كه در بارهء پروردگارشان به مخاصمه وجدال پرداختند ؛ كساني كه كافر شدند ، لباسهايى از آتش براي آنها بريده شده ومايع سوزان وجوشان بر سرشان ريخته مىشود . »

--> ( 1 ) حجّ : 19